Stanisław Bukowski

Stanisław Bukowski (1904-1979) był polskim inżynierem architektem, urbanistą i konserwatorem zabytków. Urodził się w Rypinie. Po ukończeniu Gimnazjum im. Tadeusza Reytana studiował w latach 1922-1933 na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Pracował m.in. w Wilnie, gdzie uczestniczył w projektowaniu obiektów użyteczności publicznej i opracowaniu regulacji Placu Katedralnego. W 1945 roku osiedlił się w Białymstoku, gdzie prowadził działalność projektową i konserwatorską.

W Białymstoku kierował pracami przy odbudowie i konserwacji zabytków, w tym zespołu pałacowo-ogrodowego Branickich oraz kościoła św. Rocha. Wspólnie z Leszkiem Teodozym Dąbrowskim opracował pierwszy powojenny, niezrealizowany plan przebudowy miasta. Projektował także budynki użyteczności publicznej, obiekty sakralne i mieszkalne. W latach 1946-1952 uczył projektowania w białostockim Liceum, później Technikum Budowlanym. Był związany z lokalnymi stowarzyszeniami artystycznymi i naukowymi. Otrzymał m.in. Srebrny Krzyż Zasługi i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł w Białymstoku, gdzie został pochowany.

Na podstawie artykułu „Stanisław Bukowski (inżynier)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.